Handleiding

llms.txt v2: wat er is veranderd

Gepubliceerd: 2026-08-31

Het llms.txt-voorstel is in augustus 2026 herzien, bijna twee jaar na het origineel. Het bestandsformaat zelf is niet veranderd — een v1-bestand is nog steeds een geldig v2-bestand. Wat wel veranderde, is alles rondom het bestand: hoe agents het vinden, en welke tooling de specificatie verwacht.

Het formaat is onveranderd

De vereiste structuur is precies als voorheen: een optionele BOM, een H1 met de projectnaam (nog steeds het enige verplichte element), een samenvatting als blockquote, optionele tekst zonder koppen, en daarna nul of meer H2-secties met Markdown-linklijsten. Haalde uw bestand 100 volgens v1, dan haalt het nog steeds 100.

1. Linkrelaties, zodat agents niet meer hoeven te gokken

Dit is de wezenlijke toevoeging, en het antwoord op het meest gehoorde verzoek uit twee jaar praktijk: hoe vindt een agent bij een pagina de Markdown-versie ervan, of de llms.txt die de pagina dekt, zonder URL's te gokken?

v2 antwoordt met twee standaard linkrelaties:

• rel="describedby" — verwijst naar de llms.txt die deze pagina dekt.
• rel="alternate" type="text/markdown" — verwijst naar de Markdown-versie van deze pagina.

Beide kunnen een HTML-<link>-element zijn:

<link rel="describedby" href="/llms.txt">
<link rel="alternate" type="text/markdown" href="/docs/page.html.md">

… of een HTTP-responseheader, de enige optie voor niet-HTML-resources zoals de Markdown-bestanden zelf, en instelbaar in uw webserver- of CDN-configuratie zonder één pagina aan te raken:

Link: </docs/page.html.md>; rel="alternate"; type="text/markdown", </docs/llms.txt>; rel="describedby"

Volgde u eerder het advies om het bestand aan te kondigen met rel="alternate" type="text/plain" — ook in eerdere versies van onze eigen handleidingen — vervang dat dan door rel="describedby". Dat was een redelijke conventie zolang de specificatie er geen had; nu heeft ze er een.

2. Beide .md-URL-vormen zijn nu toegestaan

v1 schreef één URL-vorm voor de Markdown-tweeling van een pagina voor: .md achter de volledige pagina-URL, zodat page.html page.html.md werd. In de praktijk vervingen verschillende publicatietools juist de extensie, wat page.md opleverde. v2 keurt beide goed. Voor URL's zonder bestandsnaam voegt u index.html.md of index.md toe.

Hier valt niets te migreren — welke vorm u al uitlevert, is nu correct.

3. Bestanden in subpaden zijn nu netjes gedefinieerd

v1 stond een llms.txt buiten de root toe, maar zei nooit wat dat betekende. v2 definieert het: een bestand dekt de pagina's onder zijn pad, en gelden er meerdere, dan gebruiken agents het meest specifieke. Zo dekt /docs/llms.txt alles onder /docs/, en een agent die een documentatiepagina leest, verkiest dat boven het rootbestand.

Dat is van belang voor wie een pad beheert maar geen host — een GitHub Pages-projectsite, een documentatiesectie op een gedeeld domein — en het is de reden dat de specificatie bij een conventionele bestandsnaam blijft in plaats van /.well-known/, dat alleen in de origin-root bestaat.

Praktisch gevolg: als uw documentatie het deel is waar agents om geven, is een eigen /docs/llms.txt nu een volwaardige keuze en geen grijs gebied.

4. Context-expansietools zijn eruit (en «Optional» verloor zijn mechaniek)

v1 beschreef llms_txt2ctx, een tool die een llms.txt uitbreidde tot één LLM-context. v2 laat dat vallen en formuleert de verwachting direct: agents bekijken of doorzoeken de llms.txt en volgen dan de links die ze nodig hebben — dus de links moeten naar LLM-vriendelijke inhoud wijzen, en het bestand zelf blijft klein genoeg om in de context te passen.

Met die tooling verdwijnt ook de mechanische betekenis van de sectie ## Optional, die bestond om die tools te vertellen wat ze moesten overslaan. Optional-secties zijn nog toegestaan en blijven een nuttige conventie voor secundaire links die een agent kan overslaan — ze sturen alleen niets automatisch meer aan.

Let op: llms-full.txt stond in geen van beide versies in de specificatie. Het is een breed toegepaste praktijk uit de sector, en een goede voor grote documentatiesets — beschouw het alleen niet als vereiste.

Wat u deze week concreet doet

1. Voeg rel="describedby" toe dat naar uw llms.txt verwijst — één regel in uw layout, of één headerregel in uw CDN.
2. Publiceert u Markdown-tweelingen, kondig ze dan aan met rel="alternate" type="text/markdown".
3. Vervang elke rel="alternate" type="text/plain"-hint door rel="describedby".
4. Is uw documentatie het waardevolle deel, overweeg dan een eigen /docs/llms.txt.
5. Laat de validator opnieuw lopen — die meldt nu of uw pagina's de v2-relaties aankondigen, en volgt bestanden in subpaden zoals v2 dat van agents verwacht.

Waarom er een herziening kwam

Omdat de aanname niet langer speculatief was. Toen llms.txt in september 2024 werd voorgesteld, was «agents gaan uw website lezen» een voorspelling. Vandaag genereren documentatieplatforms het bestand automatisch, controleert Lighthouse van Chrome sites erop als onderdeel van zijn agentic-browsing-checks, en publiceren de AI-labs llms.txt-bestanden voor hun eigen ontwikkelaarsdocumentatie. v2 is hoe een voorstel eruitziet nadat zijn aannames door echte adoptie zijn getest.

Verder lezen

• Een llms.txt-bestand makenEen praktische stapsgewijze handleiding voor het schrijven van een spec-conform llms.txt-bestand: de H1-titel, samenvatting, secties, links en waar je het host.
• Zo test je je llms.txtControleer voordat je publiceert of je llms.txt voldoet aan de specificatie en of elke link werkt. Dit is wat je moet nakijken — structuur, bereikbaarheid van links, best practices — en de snelle manier om het te doen.

Valideer je llms.txt →